09haziran09

kursu arayıp "bugün ders varmı" şeklinde sormam gerekirken numarayı yanlış yazmamdan dolayı öldürücü bi sıcakta ta şehre inip bide geri döndüm. he bendeki de şans zaten hocamın bugün okulda sınavı varmış, te alaam ya.

neyse dedim inmişken iki yeni film alayım (ikiside sinirlerimi bozdu almaz olaydım ((the happening, unknown)) ), birde okula raporumu bırakayım. gittim okula raporumu bıraktım. öğretmenler odasındaydı müdür yardımcıları dahil herkes. okul dağılalı (toplanmayan okulun dağılması) 10 dk olmuştu n.ş.a da. girdim ve tek amacım raporumu vermekti. ama tabi gene bahtsız ben numaramla ilgili gereksiz şakalarla ve devamsızlıktan dolayı rapor bırakmak zorunda oluşumla ilgili gene gereksiz şakalarla kaşılaştım (bu arada numaram 303) . bütün bu öldürücü şakaları atlaşmışken okulun kapısında sivil olarak otobüsmü bekliyolar bunlar napıyorlar diye düşündüğüm bir grup 11. sınıfla karşılaştım. gitarımla aheste aheste yoluma giderken bir müzik aletiyle ilgili nası sapıkça laf atılır onu da görmüş oldum. zaten bu onurlar hep ibne oluyorlar.

kimyacı çıkarken bana uzaylı görmüş gibi baktı onu niye yaptı çok merak ediyorum birde. bu bakışı iyi biliyorum. neyse

eve gelirken markete girdim aslında tek amacım johnny depp'in bıyıksız halinin yandan yemişi olan görevli çocuğu kesebilmekti. ama girmişken bir kutu delete alayım dedim bayağı işe yarıyor bu sakız. çok amaçlı bi sakız. neyse

piknik felan bişey varmış sınıfça. hiç gidesim olmamakla beraber ısrarlara dayanamıyorum, o pikniğe gidip herkesi "mangalda insan kapama" isimli fantastik bilimkurgu-gerilim-aksiyon filmime habersiz oyuncu olarak dahil edicem.

nedense bu ara çok uzun cümleler kuruyorum (selam şebnem ferah senden nefret ediyorum).

iyi geceler diliyorum.

attention.

şu placebo konserine bile artık dinlemediğim bi grup olmasına rağmen sırf emoşdu, melisdi,özlemdi,zeynepti felan diye gidiyodum. ama nedir yani insanları anlayamıyorum. kimse için bişe yapmican sadece kendine zarar. ben o kadar kasıp o konsere gitmemi istemeyen abime biletimi aldırmış insandım. ama herşeyden vazgeçtim. herkesten. yani şimdilik. sanırım sıfırdan başlamak zor olucak. ama artık üzülmüyorum. konser masrafları silindi diye abim hediye olarak gitara birde bateri kursu ekledi yaz için. saolsun. bide tabla alıcam aloke duttanın izinden gidicem. ya da bir mısırlı ahmet ne bileyim. kısacası siktiri çektim herkese, nefret ediyorum. ablamda ayrı bi alem. ne lan bu nereye düşmüşüm ben diye düşünmüyo değilim arada. ama güzel günler bizi bekler ısrar ediyorum...

swjqşğhxçö

• 10. sınıf çok hızlı geçti. okul bitti işte bugün. güzel günler bizi bekler.
  
• ilk konserimi tanımadığım 3 kişiye verdim çok ilgnç bi duyguydu.
• şöyle bi baktımda bu hafta ne çok ilk yaşamışım.
• hala kendimden utanıyorum.
• arkadaşlarımdan ve matematikçimizden daha çok utanıyorum aslında bugün taktığım postije " oha saçların ne çok uzamış" gibi bi tepki verdikleri için.. (bir günde 15 cm uzayan saç.. evet zekisiniz siz.) [postij demişken selam ilkyaz, heheh mert ve postijli kız].
• bugün alex turner okulu terk etti kendisini çok özlicem. aslında son sınıflardan bi tek onu özlicem.
• bugün sağlık sınavında rekor kırdık 15 saniyede sınavı bitirdik verdik bütün sınıf 100 aldı. bütün sınavlar böyle olsa-demiyorum tabiki, ama buna yakın olsa be. neyse tatil geldi ne bu sınav sınav sınav hayatımız sınav olmuş..
• lanetlendik ben biliyorum.

yaz da geldi.

• ya şu karakalem dergisi biraz daha ucuz olsa ne olurdu ya.
  
• rockçılardan nefret ediyorum.
  
• milli güvenlikçiyi seviyorum.
  
• karnem ne olacak onu düşünüyorum çalışmadan bir dönem daha geçirdik ve en nihayetinde 4,5,4,5,4,5,5,4,5 diye bi karne gene..
  
• kendimden çok utanıyorum çünkü hayatta yapmam dediğim bişeyi yaptım.
• placebo konserine gelmeyebilirim birşeye çok sinirlendim. halbuki abim biletimi aldı ama tamamen kafama, rüzgarlara ve esmesine bağlı.
• artık her gün bir lakap olayınıda aştılar günde iki üç yeni lakap oluşturuyolar bana. bir liste yapsam onları nası biri olduğum anlaşılır güzel gözlemciler cidden.
• o diilde hani ben kimyaya çalışıcaktım? neyse yarın gene bildiğimi yapıcam zaten son sınav, nedense bi huzur çöktü üstüme.
• neyse be blog seni de sevmiyorum senden de sıkıldım.

do you, mister jones?

korkunç üzüntü veren olaylar olur. ben her zamanki ağırbaşlılığım ve umursamazlığımla bunlara aldırmam. ama o olayların arasına gizlenmiş küçük şeyler vardırya. hikayenin kahramanlaından birinin bir hareketi.. öyle üzücüdürki. bi insan nasıl böyle davranabilir dersin.. hikayenin korkutuculuğunu unutup, insanların nasıl böyle davranabildiklerine üzülmek. o korkunç üzücü, acıtıcı hikayeden değil kahramanın embesilliğinden oturup ağlamak. ama senin hikayeye ağladığını sanmaları. işte buna ağlanır.